Bazıları ışığın, bazıları gölgenin peşine düşer
bazıları karanlığı elbise seçer kendilerine
karanlıkta nefes alırlar, karanlıkta konuşurlar
aydınlık olunca dünya susarlar...
yeni bir dünya ararlar kendilerine
taşların altındaki karanlıklarda
yada kedilerin saklandığı sığınaklarda
ve insanlardan uzakta...
dönmek isterler kendi özlerine
yakarırlar tanrıya sessizce
belli etmeden ama yürekten
kimi zaman acıyla, kimi zaman
yüzünde tatlı bir tebessümle
gökten yağmur yağarken yüzlerine..
ve ağlarken kimi zaman
karışır yağmur damlaları gözyaşlarına
görenler anlamazlar,
gülerler yüzündeki tebessüme bakıp.
sonra bir kedi gelir durur karşısında
alır onu kollarına, devam eder yoluna
insanlar umrumda olmadan..
karanlığın ortasında, kedisi kollarında...
yağmur ıslatırken yüreğini
ve insanlar görmezken akan yaşları.
yüzlerde hep bir tebessüm
düşlerde hep bir gerçek arayışı
ve ellerde gidenlerin sıcaklığı
karanlıktan aydınlığa giden yollar kapalı...
* "Ölü Ozanlar Derneği" filmini izledikten sonra içimden dökülenler...
